Commentaar bij: Therapeutische hypothermie bij overlevenden van een hartstilstand

Uitgegeven: 13-03-2002

Prof.Dr. R.J.G.  PetersProf.Dr. R.J.G. Peters
Cardioloog
Academisch Medisch Centrum, Amsterdam
New England Journal of Medicine Volume 346:549-556 en Volume 346:557-563

In de New England Journal of Medicine van 21 februari 2002 staan twee artikelen over het behandelen van overlevenden van een hartstilstand buiten het ziekenhuis door middel van koeling. Dit heeft als doel de neurologische schade die het gevolg is van de tijdelijke ischemie te beperken, door de zuurstofbehoefte van het hersenweefsel te verlagen. Bij proefdieren was al aangetoond dat dit concept kan werken, het was echter nog niet bij mensen geprobeerd. Er waren met name zorgen over ongewenste effecten zoals ritmestoornissen van het hart.
Nu zijn dus twee onderzoeken afgerond, ťťn in AustraliŽ en ťťn in Europa. Beide behandelden patiŽnten bij wie spontane circulatie was hersteld, maar die comateus waren bij aankomst in het ziekenhuis. De nagestreefde koeling was 'mild', niet kouder dan 32 graden Celcius. Als er dieper wordt gekoeld, ontstaat namelijk het gevaar van hartritmestoornissen, stollingsstoornissen en infectie. In het Australische onderzoek werd de koeling bereikt door het aanbrengen van ijszakken op de romp en het hoofd van de patiŽnt tot de gewenste temperatuur werd waargenomen aan het trommelvlies of in de keelholte. In het Europese onderzoek werd koude lucht over de patiŽnt geblazen. Beide methoden leiden tot langzame koeling. Peritoneale dialyse koelt sneller, maar wordt weinig gebruikt omdat het bewerkelijker is en meer complicaties geeft. De duur van de koeling bedroeg 12 uur.

Eenentwintig van de 43 (49%) Australische patiŽnten die gekoeld waren werden uiteindelijk ontslagen naar huis of naar een revalidatiecentrum, vergeleken met 9 van de 34 (26%) van de controlepatiŽnten (p=0.046). In het Europese onderzoek was de neurologische uitkomst gunstig bij 75 van de 136 patiŽnten in de hypothermiegroep, vergeleken met 54 van de 137 in de controlegroep (risk ratio 1.4; 95% CI 1.08-1.81). De mortaliteit na 6 maanden was 55% in de controlegroep vergeleken met 41% in de hypothermiegroep. In beide onderzoeken traden niet meer complicaties op als gevolg van de hypothermiebehandeling. Koeling leidt dus tot een beter herstel. Het is betrekkelijk eenvoudig uit te voeren, en er lijken geen ongewenste effecten op te treden. Gezien de zeer sombere prognose van de patiŽnten waar dit onderzoek zich op heeft gericht is elke verbetering van de behandeling welkom. Op grond van de beschreven publicaties is 'milde' hypothermie aan te bevelen voor de praktijk.

« Vorige pagina