Late breaking clinical trials ESC HF, Florence 2016

Uitgegeven: 25-05-2016

Drs. J.M. ter Maaten
arts-onderzoeker cardiologie
Universitair Medisch Centrum Groningen


Een altijd zeer interessant onderdeel van een congres zijn de presentatie van de resultaten van verschillende clinical trials; zo ook het afgelopen ESC HF congres in Florence. Hieronder volgt een korte samenvatting van de resultaten van drie trials, de RELAX-REPEAT, BLAST-AHF en AKINESIS.

RELAX-REPEAT

Serelaxin is een middel dat op dit moment onderzocht wordt voor de behandeling van acuut hartfalen in de RELAX-2 studie. Relaxin, het werkende bestandsdeel van serelaxin, is een natuurlijk hormoon dat in de zwangerschap wordt aangemaakt en bijdraagt aan de maternale hemodynamische veranderingen tijdens zwangerschap. Serelaxin is reeds onderzocht in twee verschillende studies in patiŽnten met acuut hartfalen. In de pre-RELAX-AHF, een dose-finding, fase II studie, werden 234 patiŽnten met acuut hartfalen behandeld met serelaxin. Een dosering van 30 mcg/kg/dag serelaxin werd in deze studie gedefinieerd als de optimale dosering. Daarnaast was behandeling met serelaxin geassocieerd met verbeteringen in verschillende klinische domeinen. Hierna volgde de RELAX-AHF studie waarin 1161 patiŽnten met acuut hartfalen werden gerandomiseerd naar serelaxin of placebo. In deze studie was behandeling met serelaxin geassocieerd met een significante (19%) verbetering in dyspnoe score en een significante afname van (cardiovasculaire) mortaliteit en verslechtering van hartfalen. Deze positieve resultaten leidden tot de initiatie van de RELAX-2 studie, die momenteel ongoing is. Een tot op heden onbeantwoorde vraag was echter of herhaalde blootstelling aan serelaxin kan leiden tot het ontwikkelen van antistoffen tegen dit middel. Dit is onderzocht in de RELAX-REPEAT studie. In deze studie werden 320 patiŽnten met chronisch hartfalen geÔncludeerd en gerandomiseerd in een 2:1 ratio naar serelaxin of placebo. PatiŽnten werden driemaal, om de 4 weken, gedurende 48 uur behandeld met intraveneus serelaxin of placebo. Vervolgens werd er na 4, 8, 12 en 16 weken onderzocht of er antistoffen waren aangemaakt. Slechts 1 patiŽnt (0.5%) had antistoffen aangemaakt in de serelaxin groep; dit trad op na de eerste infusie. Er waren geen patiŽnten met antistoffen in de placebo groep. De antistoffen van deze ene patiŽnt waren non-neutraliserend, niet geassocieerd met adverse events en waren verdwenen in week 16. Er werden geen infusie gerelateerde adverse events gerapporteerd tijdens deze studie. Serelaxin behandeling was geassocieerd met een verbetering in nierfunctie na elke 48 uur durende behandeling. Concluderend heeft de RELAX-REPEAT aangetoond dat herhaalde behandeling met serelaxin veilig is en goed werd verdragen in patiŽnten met chronisch hartfalen.

BLAST-AHF †

Een andere late breaking clinical trial die gepresenteerd werd op de ESC-HF was de BLAST-AHF (biased ligand of the angiotensin receptor in acute heart failure) studie. In deze studie werd TRV027 onderzocht, een -arrestin biased ligand van de angiotensine 1 receptor, wat gedacht wordt te zorgen voor een toename van cardiale contractiliteit en een afname van vasoconstrictie en sodium en vocht retentie. 618 patiŽnten met acuut hartfalen werden gerandomiseerd naar verschillende doseringen van TRV027 of placebo. Er werd in deze studie helaas geen efficiŽnte dosering van TRV027 gevonden en voor sommige eindpunten was zelfs een trend te zien naar een betere uitkomst met placebo. Verdere analyses zijn nog gepland, maar gebaseerd op deze data lijkt er voor deze toepassing geen rol weggelegd voor TRV027.

AKINESIS

Tot slot werden de resultaten van de AKINESIS (acute kidney injury NGAL evaluation of symptomatic heart failure) studie gepresenteerd waarin de waarde van plasma NGAL (neutrophil gelatinase-associated lipocalin), een tubulaire marker, als vroege markers voor nierschade onderzocht werd. Een verslechtering van nierfunctie in patiŽnten met hartfalen is geassocieerd met een slechtere uitkomst en vroege herkenning van nierfunctie verlies, idealiter voordat dit optreedt, zou daarom zeer gewenst zijn. Helaas was ook dit een negatieve studie en voorspelt plasma NGAL een verslechtering van de nierfunctie niet beter dan creatinine in patiŽnten met acuut hartfalen. Gebaseerd op de studieresultaten werd nog gesuggereerd dat plasma NGAL mogelijk een functie kan hebben in patiŽnten met een eGFR<60 ml/min/1.73m2. Voorlopig zal plasma NGAL echter geen rol vervullen in de dagelijkse behandeling van patiŽnten met acuut hartfalen.† †

« Vorige pagina